آفرینش آدم

و آنگاه خداوند آدم را آفرید و به او از روح خود دمید و او را خدا گونه کرد و به او همه اسماء را آموخت و به او دانش داد و به او عشق را بخشید و عاشق او شد.

آدم همه دانش را به تجربه در آورد و در مقابل عشق زانو زد و اینگونه آدم عاشق شد، عاشق یک عشق زمینی و عشق، او را از فرش به عرش کشانید و او عاشق پروردگار خود شد که شایسته نیز چنین بود.

/ 22 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رضا

هنگامی که روی برگهای خشک راه می روی و لذت می بری یادت باشد که روزی همین برگها به تو نفس می دادند.

SiNA Hp

سلام آبجی جونی... منه بی معرفت رو شطرنجی کنید[خجالت] تقویم من پشت فصلهای خیس درخاطره ی چترهای گوشه گیر ، گم شده است! تو بیا... من از روی آمدن باران می فهمم که چشمانت نزدیک است....

باباران

سلام ممنونم از حضور سبزتون در خونه ابری وبارانی غم آمده،غم آمده، انگشت بر درميزند . هرضربه ی انگشت او برسينه خنجرميزند. اي دل بكش ياكشته شو، غم را دراينجا ره مده گرغم دراينجا پا نهد آتش به جان درميزند، از غم نياموزي چرا اي دلربا رسم وفا؟ غم باهمه بيگاني، هرشب به ما، سر مي زند!

باباران

به سینه غم دارم، مرحمم نیست رفیق، مهربان و همدمم، نیست کجا رفتی تو، ای سایه سارم رفیق و مونس شبهای، تارم کجا رفتی چنین، تو بی نشانه یه فصل خون تو گل های تشنه روییدند در این کویر همیشه بهار را دیدند مگر به خانه ی بی رنگ آبها رفتی ویا به وسعت دریا بگو کجا رفتی و با تو به توان بودن می رسم در منظومه ای بنام عشق به دست آر قطر دلبسگی ام را.

امیررضا

سلام بلاگ بسیار زیبایی داری حتما به بزرگ ترین بلاگ لیمو بلاگ هم سر بزن برای همکاری بین دو بلاگ با تشکر http://www.deltadownload.limooblog.com

شاپرک

اٍقراء بٍسمٍ ربکَ الّذی خلَق

نرگس

در مقابل عشق زانو زد و اینگونه عشق، او را از فرش به عرش کشانید.[گل] بسیار زیبا بود بارانم[لبخند][گل]

فرشته

سرت را بر شانه های خدا بگذار تا او با دستهای مهربانش غم را از چهره ات پاک کند.وقصه عشق را چنان زیبا برایت نجوا کند که هر چه تلخی در اندیشه داری زدوده شود ماه مهمانی عاشق ومعشوق مبارک سلام مهربون به روزم ومنتظر حضورت. نگاهت را دریغ مدار

یک رهگذر

کاش دوباره غرق وسوسه سیب میشدیم؛ از هرچه در این دنیاست جز هم بی نصیب میشدیم، کاش دوباره در عشق بی رقیب میشدیم؛ در انتظار دیدن هم بی شکیب میشدیم[گل]سلام باران جان خوبی؟[ماچ]

داش دیوونه

با هوشیاری غصه ی هر چیز خوریم چون مست شدیم هرچه بادا بادا قشنگ بود[گل]