امید

امید

روزگاریست که غم در دلم لانه کرده است                                                                     

امید و آرزو از دلم فرار کرده است

کسی که غمم را تسکین دهد نیست                                                                                                                            

یا که بر سرم  دستی کشد نیست

افسوس که در این وادی هیچ یار نیست                                                                                              

همراهی، هم نفسی، هم پایی نیست

سفره دل را پیش همه باز می‌کنم                                                                                                                                 

به امید یافتن یار ،دوستی آغاز می‌کنم

اما دریغ و افسوس همه درگذرند                                                                                                                                                

هر یکی بر دلم پایی گذاشته می‌روند

بساط کهنه خویش برچیده، می‌روم                                                                                                                  

دل صدپارۀ لگد خورده را می‌برم

باز در سراب زندگی خویش تنها شدم                                                                                               

نا امید و خسته و بی جان شدم

در این ناامیدی مطلق آوایی می‌آید                                                                                             

آوایی که گویی از آسمانها می‌آید

او کیست که با نوایش غم از دل می‌برد                                                                                         

آیا فرشته ایست که با خود جانم می‌برد؟

رویای شیرینی است که در سر داشتم                                                                                                

یا همویی است که همه عمر انتظارش داشتم؟

آری به راستی اوست که آمده است                                                                                             

همراهی عزیز که به یاریم آمده است

همه عزم خود جزم می‌کنم                                                                                                                                                                 

دستانم را بسویش دراز می‌کنم

می‌سپارم دل صد پارۀ خویش به او                                                                                                                  

تا که مرهم نماید این دل مجروح، او

با لطف و مهربانی خویش تیمارم می‌کند                                                                                               

                                             غم و اندوه را به تمامی از م دور می‌کند 

/ 3 نظر / 8 بازدید
حقیقت داستان و داستان

سلام . يه پست نوشتم ، گذاشتم تو وب لاگ به نام " در برزخ" ! منتظر جملات زيباي شما هستم شاد و پیروز باشید .

وحید

سلام وب زیبا و پر محتوایی داری اگه خواستی به من هم سر بزن.[گل][گل][گل]

اولين همايش سراسري فرهنگي هنري معتكف

اديب و هنرمند گرامي اولين همايش سراسري فرهنگي هنري معتكف ، مهلت ارسال آثار مرتبط با اعتکاف تا ( 24/9/90) در قالب: شعر، خاطره، داستان، قطعه ادبی و پیامک تمدید شده است، لذا از حضرت عالي دعوت مي گردد تا در اين فراخوان شركت نماييد. به 14 اثر ممتاز و برگزیده به ترتیب امتیازی که هیأت داوران لحاظ خواهند کرد، هدایای ارزنده ای به شرح زیر اهداء خواهد شد: 1) هزینه سفر عمره ی مفرده برای 3 نفر 2) هزینه سفر عتبات عالیات برای 5 نفر 3) هزینه سفر مشهد مقدس برای 6 نفر آثار برگزیده پس از تنظیم و تایپ و صفحه آرایی در مجلدی شامل: (شعر)، (داستان)، (خاطره، قطعه ادبی و پیامک) چاپ و در مراسم افتتاحیه عرضه خواهد شد. دبیرخانه ی همایش به جز ایام تعطیل، از طریق تلفکس شماره ی 7730546 - 0251 و همراه 4531 746 0912 پاسخگوی شما خواهد بود. نشانی دبیرخانه همایش: قم ، خیابان دورشهر، کوچه 18، فرعی 14، پلاک 2 جهت كسب اطلاعات بيشتر به سايت www.Etekaf.org مراجعه شود. دبير خانه همايش سراسري فرهنگي هنري معتكف